"Gdy popatrzysz nocą w niebo, wszystkie gwiazdy będą się śmiały do Ciebie,
ponieważ ja będę mieszkał i śmiał się na jednej z nich.
A gdy się pocieszysz, będziesz zadowolony z tego, że mnie znałeś,
a Twoich przyjaciół zdziwi to, że śmiejesz się patrząc w gwiazdy"

Antoine de Saint-Exupéry, Mały Książę

 

U dzieci żałoba może rozpocząć się kilka tygodni lub nawet miesięcy po wydarzeniu. Zwykle odsuwają w czasie żałobę, aż poczują, że zapewnione im zostało fizyczne i psychiczne bezpieczeństwo.

Ich zachowanie na początku niewiele się zmienia, oprócz odrobiny dystansu i nieco gorszych wyników w nauce. Za to po jakimś czasie, sporo później, zaczynają się łzy, smutek, najczęściej w momencie, kiedy rodzina odbudowała już poczucie bezpieczeństwa. Dzieci również nie potrafią przeżywać smutku przez długi czas. Ich zdolność znoszenia bólu z powodu straty jest ograniczona. Dlatego też często unikają rozmów na ten temat. A ponieważ zajmują się przeżywaniem straty z przerwami, to proces żałoby może trwać latami. Zabawa jest dla dzieci naturalną formą komunikacji, dlatego warto uważnie przyglądać się ich zabawom i rysunkom, aby dowiedzieć się jak sobie radzą ze stratą bliskiej i kochanej osoby.

Z myślą o dzieciach, które doświadczyły straty bliskiej osoby serdecznie zapraszamy na zabawy, które odbywają się w każdą czwartą sobotę miesiąca o godzinie 11, w Ośrodku Hospicjum Domowe na ul. Tykocińskiej 27/35 w Warszawie.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć.

Marzenka – psycholog

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

 

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć.

Magda

 

Wolontariuszką w hospicjum jestem od 7 lat.

Z wykształcenia jestem pedagogiem specjalnym i na co dzień pracuję w szkole podstawowej jako nauczyciel w świetlicy szkolnej oraz jako terapeuta wspomagania rozwoju. Co roku wyjeżdżam z dziećmi, będącymi pod opieką hospicjum, na kolonie letnie i zimowe. Bardzo lubię pracę z dziećmi.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć.

Natalka

 

Zostałam wolontariuszką, ponieważ bardzo lubię pomagać innym, a największą radość sprawia mi uśmiech na twarzach dzieci.

Uważam, że Hospicjum jest jedną wielką rodziną, w której każdy sobie pomaga i się wspiera. Myślę, że każdy z nas pomimo trudności zasługuje na szczęście, które przeważnie jest na wyciągnięcie ręki. Jednym z moich szczęść jest trafienie do Hospicjum wielu wspaniałych, otwartych i wrażliwych na innych ludzi.

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć.

Kasia

Bardzo dużo radości daje mi pomaganie innym ludziom. To wspaniałe uczucie i sprawia, że świat jest piękny. Uważam, że uśmiech na twarzy dziecka i świadomość, że daje się coś od siebie jest najpiękniejszą nagrodą.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć.

Maciek

Jestem wolontariuszem ponieważ pomoc innym sprawia mi ogromną przyjemność. Uwielbiam to samopoczucie kiedy dzięki mojej pomocy, chęci bądź samej obecności mogę sprawić że ludzie się uśmiechną. Ważne jest też to, że moja praca jest naprawdę potrzebna i to dodaje mi nowych chęci do nowych wyzwań.

 

 

 

Piotrek

Tylko życie poświęcone innym warte jest przeżycia.

Albert Einstein

 

Moja przygoda z hospicjum zaczęła się w roku 2005. Po śmierci ojca zaproszono mnie na wyjazd dla osieroconych dzieci.

Czas spędzony z hospicjum zawsze uważam za świetnie spędzone chwile, każdy wyjazd wnosił w moje życie dużo przemyśleń i nowych sił. Z biegiem czasu to miejsce stało się dla mnie bliższe. Zacząłem pomagać w wyjazdach, opiece nad dziećmi i w różnych aktywnościach związanych z osieroconymi dziećmi. W tym momencie posiadam doświadczenie w kontaktach z dziećmi dotkniętymi stratą bliskiej osoby, a co najważniejsze jest mi to bardzo bliskie ponieważ jestem jedną z nich. Chwile spędzone na zabawie z tymi dziećmi są korzyścią dla nich a także dla mnie. To co daje uśmiech dziecka i świadomość, że coś się dla niego robi jest nie do opisania. Uważam, że zawsze warto próbować. Stawianie sobie celu, to pierwszy krok do osiągnięcia go. Osiągnięcie celu jest tylko kwestią czasu i zależy od tego jak bardzo nam na nim zależy.

 

 

Podziękowania dla sklepu PELCOWIZNA,

który zawsze nam dostarcza słodycze i napoje na zabawy.

 

 

Warszawa. Kamera. Akcja - pierwsze spotkanie młodych kandydatów - 17 listopada 2014

Więcej...

17 listopada 2014 r. w siedzibie OHD przy ul. Tykocińskiej 27/35 odbyło się pierwsze spotkanie w sprawie projektu "Warszawa. Kamera. Akcja" organizowanego przez Annę Dynek, wolontariuszkę z Fundacji Platforma Równych Szans we współpracy z Ośrodkiem Hospicjum Domowe Zgromadzenia Księży Marianów. Wśród przybyłych na spotkanie dzieci, chcących wziąć udział w tym ciekawym projekcie, była trójka dzieci osieroconych przez naszych podopiecznych, a także córka naszej pielęgniarki. Liczymy, że inne dzieci osierocone także zainteresują się projektem i wezmą udział w kolejnym spotkaniu już za dwa tygodnie, 2 grudnia 2014 r. Serdecznie zapraszamy.

 

Więcej o samym projekcie można przeczytać tutaj: http://www.hospicjum-domowe.waw.pl/dzieci-osierocone/321-warszawa-kamera-akcja

Więcej...

Warsztaty teatralne w ogrodzie hospicjum - 11 paździenika 2014 r.

Kilka migawek z warsztatów teatralnych w ogrodzie Ośrodka Hospicjum Domowe przy ul. Tykocińskiej 27/35.

 

Anioły Rozwoju - projekt stypendialny Fundacji Platforma Równych Szans

Więcej...

Fundacja Platforma Równych Szans stworzyła projekt stypendialny "Anioły Rozwoju", poprzez który chce pomagać zdolnym jednostkom w kształceniu się, rozwijaniu i spełnianiu swoich pasji. Aby umożliwić podopiecznym w pełni rozwinąć skrzydła chce zwiększyć ich szanse w dostaniu się na wymarzony kierunek studiów lub do dobrego liceum. Oferuje pomoc w zdobyciu stypendium socjalnego, zdobyciu know how, opłaceniu akademika i wyżywienia w Warszawie. Dodatkowo, jeśli będzie to potrzebne, zorganizuje korepetycje, aby wyrównać ich poziom wiedzy z przedmiotów, które były na słabym poziomie w ich szkołach. Zachęcamy również nasze dzieci osierocone do rozważenia tej ciekawej oferty.

 

Więcej na stronach projektu:

http://platformarownychszans.pl/aniolyrozwoju.html

www.facebook.com/platformarownychszans

Warszawa. Kamera. Akcja

Więcej...

"Warszawa. Kamera. Akcja!" to eksperymentalny projekt filmowy realizowany przez fundację Platforma Równych Szans przy współpracy z naszym Ośrodkiem Hospicjum Domowe w okresie jesienno-zimowym 2014.  Siedem grup dzieci w wieku 5-18 lat otrzyma kamery wideo i zadanie nakręcenia siedmiu różnych historii o Warszawie, jej mieszkańcach, ich marzeniach na bazie przygotowanego wcześniej scenariusza. Będą to filmy na pewno wyjątkowe, bo w całości stworzone przez dzieci.

Więcej...

Klinika Zawodowa w Wedlu

Więcej...

W piątek 25 kwietnia 2014 nasze dzieci osierocone i ich opiekunowie (ok. 17 osób) uczestniczyli w Klinice Zawodowej w fabryce czekolady „Wedla” przy ul. Zamoyskiego 28/30, zorganizowanej przy współpracy z Fundacją Platforma Równych Szans (http://platformarownychszans.pl/index.html). Odwiedzających powitał pan Witold Ziobrowski, dyrektor LOTTE Wedel, który oprowadził dzieci po fabryce i udzielił odpowiedzi na wiele ciekawych pytań (dzieci dowiedziały się np. jak powstała receptura tak przez nie lubianego ptasiego mleczka?).

W dalszej części dzieci spotkały się ze światowej sławy mistrzem cukiernictwa, panem Januszem Profusem, który poprowadził warsztaty. Była zabawa w czekoladzie (malowanie figurek w kształcie żab, słoni, biedronek itp.), tworzenie własnych wypieków, przystrajanie ich życzeniami i kwiatami, nadziewanie tabliczek czekolady, wreszcie pakowanie. Wszystkie smakołyki dzieci dostały w prezencie, a także torbę smakołyków wraz z książką „Moc czekolady” autorstwa Anny Czerwińskiej-Rydel.

Więcej...

BACK_TO_TOP_OF_PAGE